संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


धिक्

निन्दा एवं भर्त्सन-द्योतक

interjection of reproach or threatening

शब्द-भेद : विशे.
Monier–Williams

धिक् — {dhik} ind., used as a prefix or as an interj. of reproach, menace or displeasure = fie! shame! out upon! what a pity! &c. (with acc., rarely gen., voc. or nom.) &c. (also {dhig dhik}, {aho dhik}, {hā dhik}, {hā dhik kaṣṭam}, [h˘A hA dhik] &c##{dhik tvām}, or {tava} [also with {astu}] shame upon you!)

इन्हें भी देखें : अधिक्रम्; अधिक्रम; अधिक्रमण; अधिक्रिड्; अधिक्षि; अधिक्षित्; अधिक्षिप्; अधिक्षिपदब्जनेत्र; आखातीयदेशः; आधिक्यम्, अधिकता, अतिशयः, अतिरेकः, अतीरेकः, आतिशय्यम्; तार्क्ष्यप्रसवः, अश्वकर्णवृक्षः; खासी;

These Also : superitendent; plurality; damn; drastic; exorbitance (adj. exorbitant; adv. axorbitantly); kick; mass; orgy; overplus; plethora;