संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

यशस् — {yáśas} n. beautiful appearance, beauty, splendour, worth##honour, glory, fame, renown &c. &c. (also personified as a son of Kāma and Rati##or of Dharma and Kīrti )##an object of honour, a person of respectability##favour, graciousness, partiality##N. of various Sāmans##= {udaka}, water, or {anna}, food, or {dhana}, wealth##({yaśás}), mfn. beautiful, splendid, worthy, excellent##honoured, respected, venerated##pleasant, agreeable, estimable

इन्हें भी देखें : अतियशस्; अपयशस्; अपयशस्कर; अयशस्; अयशस्कर; अयशस्य; आदित्ययशस्; कृतयशस्; जीवन्ती, जीवनी, जीवा, जीवनीया, मधुस्रवा, मधुः, स्रवा, पयस्विनी, जीव्या, जीवदा, जीवदात्री, शाकश्रेष्ठा, जीवभद्रा, भद्रा, मङ्गल्या, क्षुद्रजीवा, यशस्या, शृङ्गाटी, जीवदृष्टा, काञ्जिका, शशशिम्बिका, सुपिङ्गला, मधुश्वासा, जीववृषा, सुखङ्करी, मृगराटिका, जीवपत्री, जीवपुष्पा, जीवनी; यशस्विन्, कीर्तिवत्, कीर्तिमत्; महात्मा, विश्रुतः, महायशस्कः, प्रसिद्धः, उत्कृष्टः, श्रेष्ठः, महाभागः, प्रतिष्ठः; धीर, अनाकुल, धीरप्रशान्त, धीरशान्त, धृतात्मन्, धृतिमत्;

These Also : celebrity; famously; glorious; reputable;