संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

रै — {rai} cl. 1. P. (cf. Dhātup. xxii, 23) {rāyati}, to bark, bark at (acc.) [Cf. Lat. {latrare} ; Lith. {réti}, {lóti} ; Slav. {lajati} ; Goth. {laian}.]

रै — {rai} m. (nom. {rās}?) barking, sound, noise

रै — {raí} m. rarely f. (fr. √{rā} nom. {rās} acc. {rāyam} or {rām} instr. {rāyā} dat. {rāyé}##abl. gen. {rāyás} loc. {rāyí}##du. {rāyau}, {rābhyām}, {rāyós}##pl. nom. {rāyas}##acc. {rāyas}, {rāyás} or {rās}##instr. {rābhís}##dat. abl. {rābhyás} gen. {rāyām} loc. {rāsú} ; cognate stems 3. {rā} and {rayí} and Lat. {re1s}, {re1m}), property, possessions, goods, wealth, riches##({rai}), ind., g. {câdi}

इन्हें भी देखें : अतिरै; अत्रैव; अनुप्रैष; अनुयाजप्रैष; अनुवाचनप्रैष; अप्रैष; अभिरै; अर्धान्तरैकपदता; प्रत्यायनम्; सिमकार्डम्; नियतकालिकम्; ग्रैण्डस्लेम्;

These Also : softness; ponce; trampoline; scrambler; xerographic printer; follow through; rambler; interactive; amphicarpa bracteata; amphicarpaea bracteata; apr; april;