संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


संस्कृत — हिन्दी

सप्तविंशति — सप्तत्यधिकं विंशतिः अभिधेया।; "तस्य आयुः सप्तविंशतिः वर्षम् अस्ति।" (adjective)

Monier–Williams

सप्तविंशति — {viṃśati} ({tá-}), f. 27 (with a noun in apposition or gen. or comp.) VS. ŚBr. Mn. &c##{-tama} mfn. the 27th KātyŚr. Sch##{-rātra} n. N. of a Sattra KātyŚr##{-śata} n. pl. 127 ŚāṅkhBr. AitĀr##{-sādhu-lakṣaṇa} n. N. of wk

इन्हें भी देखें : सप्तविंशतिक; सप्तविंशतिम; योगः; रेफः; व्याघातः; करखा; व्यतीपातः; महामाया; सोमायनम्; नक्षत्रमाला;